فرزانه فصیحی؛ دلسرد گاهی ، تسلیم هرگز/ رسیدن به فینال جاکارتا کمتر از مدال نیست

همه دو و میدانی کاران فکر و ذکرشان حضور در بازی های آسیایی است اما ما هنوز بلاتکلیف هستیم و فقط ۳ نفر از مردان ، ورودی کسب کرده اند. نمی دانیم که نفرات اعزامی جاکارتا قرار است با چه حساب و کتابی انتخاب شوند.

کمیته ملی المپیک ۱۶ سهمیه به دو و میدانی داده است که طبیعتا چند سهمیه مربوط به بانوان است. فدراسیون دو و میدانی هم تاکید می کند فقط کسانی به جاکارتا می روند که ورودی جاکارتا را کسب کرده باشند که هیچ کدام از دختران دو و میدانی این ورودی را ثبت نکرده اند و در بخش مردان هم فقط ۳ نفر موفق شده اند.

با توجه به آن ۱۶ سهمیه کمیته ملی المپیک ، آیا می خواهند ۳ نفر را به جاکارتا بفرستند و طبیعتا هیچ دو و میدانی کار زنی را نفرستند؟ شاید چنین باشد اما زمزمه هایی می شنوم که گویا برخی در لیست هستند. شاید کمیته فنی فدراسیون در نهایت نفرات را انتخاب کند.

مشقت مدال ۶۰ متر بازی های داخل سالن

در مسابقات داخل سالن آسیا در تهران در ۶۰ متر بهترین عملکرد را داشتم و در حالی که این ماده دشوارترین و شلوغ ترین ترین ماده بود و ۱۸ نفر شرکت کننده از بهترین های آسیا داشت ، توانستم مدال بگیرم.

۶۰ متر مثل برخی مواد نبود که در آن ۴ نفر شرکت کننده باشند و همه می دانستند که مدال گرفتن در ۶۰ متر چقدر سخت است. در آن زمان به من وعده دادند که اگر مدال بگیری از تو حمایت می کنیم تا به بازی های آسیایی جاکارتا برسی اما شرایط فراهم نشد.

در حقیقت من فقط در یک تورنمنت در ترکیه شرکت کردم که در آن باد منهای ۶.۳ وجود داشت و چیزی شبیه به طوفان بود در نتیجه تورنمنت ترکیه ، مسابقه مفیدی نبود.

رسیدن به فینال جاکارتا کمتر از مدال نیست

همه دوست دارند در بازی های آسیایی مدال بگیرند اما باید بپذیریم که در دو و میدانی زنان در آسیا از سطح مدال فاصله داریم. با این حال ، کسی که روز و شبش را برای تمرین گذاشته و در ماده خودش بهترین ایران است انتظار دارد که به او بهای بیشتری داده شود.

همین که ما به فینال برسیم شاهکار است اما آن چه مورد توجه قرار می گیرد فقط مدال است. فدراسیون دو و میدانی هم حق دارد و مدال می خواهد اما در هر حال باید اختلاف شرایط ما و صاحب مدال ها را هم در نظر بگیریم.

دلسرد گاهی ، تسلیم هرگز

از زمانی که رکورد ۶۰ متر سرعت را زدم همیشه در هر مسابقه ای اول بودم اما سال گذشته در ۱۰۰متر دچار افت شدم با وجود این ، امسال جبران کردم . به من گفتند که اگر رکورد ۱۱.۸۰ را کسب کنی نتیجه بسیار خوبی گرفته ای اما در حال حاضر حتی اسمی هم از من برده نمی شود و این برای من کمی ناامید کننده است.

باز هم برای موفقیت تلاش می کنم. در بازی های آسیایی داخل سالن در ترکمنستان ، با رکورد فعلی ام می توانستم مدال بگیرم اما اعزام نشدم. گاهی به گذشته و اتفاقاتش نگاه می کنم و کمی دلسرد می شوم اما تا جایی که بتوانم می جنگم و دوباره تلاش می کنم.