پایان لیگ &#۸۲۲۰;تقویم پرکن&#۸۲۲۱; در سردترین حالت ممکن

به گزارش افرا ورزش، لیگ دوومیدانی زنان ایران ۱۴۰۴ شامگاه دوشنبه ۳۱ شهریور، با پایان مرحله سوم در پیست آفتاب انقلاب تهران به کار خود خاتمه داد.

در دوره بیست و نهم این رویداد، دانشگاه آزاد مطابق پیش‌بینی‌ها با اختلاف زیاد قهرمان شد، اما کیفیت فنی پایین، نبود ستاره‌ها و بی‌انگیزگی شرکت‌کنندگان، این فصل را به یکی از سردترین دوره‌های لیگ تبدیل کرد.

حضور تنها ۹۶ دوومیدانی‌کار و پنج تیم (دانشگاه آزاد، ستارگان البرز، مس کرمان، چادرملو اردکان و آکادمی کاکتوس خراسان) گویای واقعیت‌های موجود است.

دانشگاه آزاد؛ قهرمانی بدون رقیب

دانشگاه آزاد در سه مرحله لیگ امسال عملکردی مقتدرانه داشت و بدون رقیب جدی به مقام قهرمانی رسید. اما این قهرمانی، بیش از آنکه محصول رقابت باشد، نتیجه کم‌رمقی سایر تیم‌ها و غیبت جدی مدعیان به شمار می‌رفت.

بعید به نظر می‌رسد دانشگاه آزاد از این قهرمانی لذتی برده باشد. دوشنبه‌شب در آخرین روز تابستان، قهرمانی آن‌ها تنها برای ثبت عکس‌هایی برای انتشار در صفحات شخصی در اینستاگرام بود و نه بیشتر.

اسپانسرها چرا عقب نشستند؟

کارشناسان مهم‌ترین دلیل افت لیگ امسال را نبود حمایت مالی کافی می‌دانند. سیاست‌های فدراسیون دوومیدانی در جذب اسپانسر و تلاش اندک برای متقاعد کردن باشگاه‌ها به تیمداری در بخش زنان، مورد انتقاد جدی قرار گرفته است.

علاوه بر این، حواشی اخیر پیرامون تیم‌های ملی نیز فضایی منفی برای ورود حامیان مالی ایجاد کرده است. فدراسیون دوومیدانی هرگز به این انتقادات پاسخ نداده است.

لیگی بدون ستاره و رکوردشکنی

ملی‌پوشان شاخص و رکوردداران، یا اصلاً در لیگ حاضر نشدند یا با انگیزه بسیار پایین شرکت کردند. همین مسئله باعث شد رکوردهای بسیار کمی نسبت به ادوار گذشته جابه‌جا شود.

بسیاری از ورزشکاران تنها برای آنکه از فضای رقابت دور نمانند، در مسابقات حضور یافتند؛ نه برای ثبت رکوردهای جدید یا اراده جدی برای روی سکو رفتن.

انگیزه مالی برای ورزشکاران رکورددار یا سطح بالا، تقریبا وجود نداشت در حالی که لیگ، اصولا منبع اصلی درآمد یک ورزشکار حرفه‌ای در این سطح است.

رسانه‌ها هم بی‌تفاوت ماندند

در حالی که لیگ دو و میدانی زنان می‌توانست فرصتی برای دیده شدن استعدادها باشد، امسال بازتاب رسانه‌ای این رقابت‌ها بسیار ضعیف بود.

نبود خبرسازهای بزرگ همچون رکوردشکنی یا رقابت پایاپای تیم‌ها، رسانه‌ها را هم بی‌انگیزه کرد و این چرخه باعث شد جذابیت لیگ به حداقل برسد.

جمع‌بندی: لیگی برای «برگزار شدن»

برگزاری لیگ ۱۴۰۴ بیش از هر چیز شکلی نمادین داشت؛ رقابتی که به نظر می‌رسید تنها برای پر کردن تقویم برگزار شده است.

اگر فدراسیون دوومیدانی در سیاست‌های حمایتی بازنگری نکند، احتمالاً لیگ زنان همچنان در همین چرخه کم‌کیفیتی باقی خواهد ماند.