آینده دوچرخه‌سواری ایران، مبهم و نگران‌کننده

به گزارش افرا ورزش، کارشناسان هشدار می‌دهند دوچرخه‌سواری ایران در معرض تهدیدی جدی قرار دارد؛ نه از سوی رقبای خارجی، بلکه از درون خود.

هزینه‌های سرسام‌آور و نبود ساختار حمایتی در حال از بین بردن استعدادهای این رشته است، به طوری که بسیاری از علاقمندان از همان ابتدا قید دوچرخه‌سواری حرفه‌ای را می‌زنند.

 بحران مالی در دوچرخه‌سواری ایران به مرحله‌ای خطرناک رسیده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد تعداد نوجوانانی که به کلاس‌های دوچرخه‌سواری می‌پیوندند، در پنج سال گذشته حدود 60 درصد کاهش یافته است.

آمارهای گویا از وضعیت دوچرخه‌سواری

• 78% خانواده‌ها توان مالی خرید دوچرخه حرفه‌ای را ندارند (داده‌های اتحادیه تولیدکنندگان لوازم ورزشی درباره کاهش فروش دوچرخه‌های حرفه‌ای در دو سال اخیر)

• 62% مربیان گزارش داده‌اند شاگردان مستعد به دلیل هزینه‌ها رشته را رها کرده‌اند ( بر اساس نظر 30 مربی دوچرخه‌سواری از 5 استان کشور (تهران، اصفهان، خراسان رضوی، فارس و آذربایجان شرقی) در مرداد 1403

• آکادمی‌های دوچرخه‌سواری یکی پس از دیگری در حال تعطیلی هستند .

نظر کارشناسان

یک جامعه‌شناس ورزشی در گفت‌وگو با افرا ورزش می‌گوید:

“ما در حال از دست دادن یک نسل کامل از دوچرخه‌سواران هستیم. وقتی خانواده یک نوجوان 14 ساله باید بین خرید دوچرخه یا هزینه‌های کلیدی خانوار، یکی را انتخاب کند، طبیعی است که ورزش قربانی می‌شود.”

یک پایان‌نامه کارشناسی ارشد دانشگاه تهران (1402) با نمونه‌گیری از 200 دوچرخه‌سوار نوجوان که نشان داد 74% آن‌ها به دلیل مشکلات مالی قید ادامه مسیر را زده‌اند.

آینده‌ای تاریک در پیش است؟

با تداوم وضعیت اقتصادی کنونی ایران، افزایش نرخ تورم و رشد فزاینده قیمت ارز، دوچرخه‌سواری به عنوان رشته‌ای متکی بر تجهیزات عمدتا خارجی در سطح اول مقابله با طوفان است و در نتیجه، آسیب‌پذیر تر.

به عبارت دیگر، در حال حاضر به طور نسبی و در آینده به طور قطعی، دوچرخه‌سواری قهرمانی فقط برای کسانی امکان‌پذیر است که قدرت مالی مناسبی دارند.

به عبارت دیگر اگر یک دختر مستعد از نظر فیزیکی هستید، به دوچرخه‌سواری علاقمندید و اراده رویارویی با تمرینات سخت را دارید باز هم این کافی نیست: شما باید پول کافی برای هزینه خرید تجهیزات و حضور در مسابقات خارجی داشته باشید چون از هیچ منبع دیگری برای شما اعتبار کافی اختصاص داده نمی‌شود و اگر اسپانسری هم وجود داشته باشد به سمت نفرات معدود و خاصی روانه خواهد شد.

در نتیجه پیش‌بینی می‌شود دوچرخه‌سواری ایران در آینده نزدیک (تا 1409) درگیر این مشکلات باشد:

• کاهش 50 درصدی تعداد دوچرخه‌سواران حرفه‌ای در همه مواد

• حذف تدریجی ایران از مسابقات آسیایی و جهانی در پی افت کمی و کیفی دوچرخه‌سواران ایرانی

• از دست رفتن جایگاه ایران به عنوان قدرت منطقه‌ای در دوچرخه‌سواری

صدای ورزشکاران

نازنین ( نام مستعار و 24 ساله)، که دو سال پیش دوچرخه‌سواری را رها کرده، می‌گوید: با حقوق ماهانه‌ام، حتی نمی‌توانستم لوازم مصرفی دوچرخه را بخرم. مجبور شدم به سراغ شغل دیگری بروم و در نهایت مجبور شدم رشته‌ام را کنار بگذارم”.

یک دختر دوچرخه‌سوار دیگر به افرا ورزش گفت که برای تامین هزینه‌های حضورش در مسابقات مختلف، اگر از حمایت خانواده‌اش بهره‌مند نباشد باید قید این رشته را بزند زیرا این رشته به خودی خود، درآمد چندانی ندارد مگر این که اسپانسرهای فصلی آن هم معمولا با رابطه، یک دوچرخه‌سوار را حمایت کنند.

راه حل‌های فوری

• ایجاد صندوق حمایت از استعدادهای جوان توسط فدراسیون دوچرخه‌سواری (تجمیع حمایت‌های مالی محدود بخش خصوصی و اعطای منصفانه و منطقی آن‌ها به استعدادهای جوان)

• سیستم اقساطی برای خرید دوچرخه با محوریت فدراسیون دوچرخه‌سواری و طی همکاری وزارت ورزش و جوانان و تفاهم‌نامه مشترک با بانک‌ها

• مشوق‌های جذاب برای حامیان مالی دوچرخه‌سواری (تدوین مشوق جذاب از طریق یک تیم جوان، خوش‌فکر و آشنا به فضای مارکتینگ، رسانه، گردشگری و اقتصادی کشور میسر است)

هشدار نهایی

به نظر می‌رسد اگر فکری عاجل برای این معضل نشود، دوچرخه‌سواری ایران به سرنوشت برخی رشته‌های در حال انقراض دچار خواهد شد. افرا ورزش، هشدار می‌دهد.