به گزارش افرا ورزش، سپیده نزهتی بازیکن باسابقه تیم فوتبال زنان ملوان بندرانزلی پس از سالها حضور در این تیم، در آستانه لیگ برتر فوتبال زنان ایران ۱۴۰۴ از ملوان جدا شد.
او میگوید که تصمیم جدایی به دلیل نظر پگاه نوری، سرمربی جدید تیم، بوده و این پایان غیرمنتظره برایش تلخ و خارج از شأن سالهای حضورش در ملوان است.
سپیده نزهتی از هفده سالگی پیراهن قوی سپید را بر تن کرده و پس از نوزده سال، در وفادارترین حالت ممکن، اکنون با ملوان و بندر انزلی وداع میکند.
او در گفتوگو با افرا ورزش درباره جداییاش از تیم فوتبال زنان ملوان اظهار داشت:
در تمام این سالها به باشگاهم وفادار ماندم، با اینکه در سنین پایینتر پیشنهادهای خوبی داشتم. ترجیح دادم در تیم دیارم بمانم؛ تیمی که برای من همچون خانه و خانواده بود.»
سپیده البته آماده بود که با پیراهن ملوان با فوتبال خداحافظی کند اما کار برای او در نقطهای به پایان رسید که دلخواهش نبود و این برای بازیکنی در آستانه 38 سالگی، دردناک به نظر میرسد.
نزهتی در این باره میگوید:
«این موضوع به سلیقه سرمربی جدید تیم بازمیگردد. ایشان مرا نخواستند و این حق طبیعی هر مربی است. اما باید بگویم فردی – پگاه نوری – که بیست سال رابطه دوستانه نزدیکی با من داشت، ترجیح داد در این شرایط جایی برای من در تیم نباشد.
من این تصمیم را پذیرفتم، اما آرزو داشتم در سالهای پایانی فوتبال خود با پیراهن ملوان از میادین خداحافظی کنم.»
نزهتی با انتقاد از نحوه برخورد با موضوع ادامه داد:
«به من گفته شد دیگر فوتبال بازی نکنم و به کادر فنی ملحق شوم، بدون آنکه فرصتی برای خداحافظی در زمین مسابقه داشته باشم. این رفتار برای من بسیار سنگین بود.
کسی که سالها برای این تیم تلاش کرده است، حداقل شایسته یک وداع درخور با پیراهن ملوان بود. به باور من، تصمیم برای پایان دوران ورزشی امری شخصی است و هیچکس نباید به جای من تصمیم بگیرد. غرور و شخصیت من اجازه نداد چنین پیشنهادی را بپذیرم.»
سی و هشت سالگی برای سپیده، وفادار قوی سپید هنوز هم یک عدد است. آمادگی بدنی او، به نزهتی کمک میکند همچنان در مستطیل سبز باشد و برای این تداوم، او را باانگیزه میبینیم:
«در این فصل بسیار سخت تمرین کردهام و پنج ماه پیش فصلی درخشان را پشت سر گذاشتم. انتظار داشتم در سالهای پایانی مزد زحماتم را دریافت کنم.
برای حفظ آمادگی بدنی در دو سه سال اخیر تلاش زیادی کردهام و هنوز قصد خداحافظی ندارم. در حال حاضر چند پیشنهاد دارم که در حال بررسی آنها هستم و تصمیم نهایی را به زودی خواهم گرفت.»
به این ترتیب، جدایی سپیده نزهتی از ملوان بندرانزلی پایانی غیرمنتظره بر سالها حضور و وفاداری او به تیمی است که خود از آن با عنوان «خانه و خانواده» یاد میکند؛ پایانی که او معتقد است میتوانست به شکلی شایستهتر رقم بخورد.
در ملوان، در انزلی، در تیمی و شهری که همهچیز در آن، رایحهای عاشقانه و احساسی دارد زندگی در جریان است اما پایانهای تلخ، الزاما به معنای پایان یک عشق دیرین نیست.
